Mijn dode GSM kreeg halverwege vrijdagmiddag een plotselinge verrijzenis-moment, waarop ik supersnel alle telefoonnr’s overschreef (kopieren naar SIM-kaart ging niet, wtf-moment) en besloot van de gelegenheid gebruik te maken en hem te gaan dumpen in één van de talrijke GSM-winkels die de Veldstraat bevolken.
Enige ronddwaling ende vergelijking op de al even talrijke website van de winkels in kwesties leverde mij een hoop vergelijkingen op en uiteindelijk ook een besluit. 
Niet de verleidelijke Aldi-aanbieding deed mij zwichten, maar wel de fancy foto’s van een lichtgewicht slider modelletje. Kostprijs van mijn toekomstige: €139 bij zowel BelCompany als ThePhoneHouse.
BelCompany had echter geen moeite gedaan om de recyclatieprijzen van de diverse modellen op de website te zetten en bij ThePhoneHouse kreeg ik er €12 voor, maar als ik mij aanmeldde op de site nog eens €5 extra. Ikke happy en toen mijn lieve vriendje doodmoe van zijn thesis terugkwam, pordde ik hem efficiënt in de ribben en even later bevonden we ons in de Veldstraat…
… Alwaar de kerstinkopen voorrang kregen op het GSM-geshop. Gelukkig was onze portemonnee snel leeg en konden we ons eindelijk begeven naar ThePhoneHouse. Beetje rondgekeken in de winkel en vervolgens naar de verkoper gestapt, die ons vriendelijk en enthousiast kon vertellen dat de D900i compleet uitverkocht was en in geen enkele PhoneHouse winkel kon gevonden worden… Waarna hij ons even opgewekt een abonnement probeerde aan te smeren.
Snel bekomen van de teleurstelling begaven we ons iets minder hoopvol richting de BelCompany winkel aan de overkant van de straat. Alweer vriendelijk ontvangen en *driewerf hoera* deze mensen hadden mijn nieuw speeltje wel in voorraad. De D900i werd vlug uit de voorraad geplukt en even later zocht mijn favo winkelbediende op hoeveel mijn oud mormel van een GSM nog waard was. Ik was al serieus aan het duimen omdat het “plz, plz nog minstens €7″ zou zijn en naast mij stond het vriendje vurig te duimen voor €10. “Ah, gevonden.” glimlachte de GSM verkoper. “Uw toestel is nog €31 waard.”
Ik moest toch wel even bekomen van de choque op dat moment, ergens anders boden ze maar €12 of €15 voor hetzelfde toestel! Ik besloot dus snel dat de rest dikke afzetters waren en zwoor eeuwige trouw aan BelCompany. Althans, voorlopig toch. Die €31 korting is geen directe korting, maar een bedrag dat later nog wordt teruggestort, dus als dat bedrag de komende weken niet op mijn rekening verschijnt dan ben ik opgelicht. :’( En dan begin ik een vurige kruistocht tegen diegenen die mij opgelicht hebben natuurlijk. 
Anyway, bijna eind goed al goed, ik besloot namelijk mijn toestel te testen voordat ik doodgelukkig op mijn stalen ros richting kot en boeken en blokken fietste. En toen bleek het niet te werken. ‘t Is te zeggen, het zei dat er geen SIM kaart inzat, terwijl die er wel degelijk wel inzat. Dus ik terug naar BelCompany en in de warme winkel de SIM kaart van het vriendje eens geprobeerd, die werkte wel…. SIM-kaart kapot dus, maar na een bezoekje aan Mobistar (schuinover BelCompany, naast ThePhonHouse :p) was dat ook weer opgelost, mocht gewoon de komende 2u mijn SIM-kaart nog niet gebruiken :p
En zo belandde ik weer aan het einde van een fantastisch avontuur, helaas compleet hyper van de happyness, waardoor studeren nog maar tamelijk moeizaam ging.
